Życie i działalność Ricarda (1772—1823)

Napisal admin w Poniedziałek, 2007-06-18 18:44

Życiorys człowieka, którego dzieła stały się ukoronowaniem całej klasycznej ekonomii politycznej, przypomina pod wielu względami biografię jej „protoplasty" — Williama Petty'ego. Jakkolwiek Ricardo wyszedł ze środowiska wielkiej burżuazji, był bowiem synem bogatego maklera giełdowego, to jednak jeszcze jako młody chłopiec poróżnił się z ojcem, opuścił dom rodzicielski, następnie zaś dzięki swemu „geniuszowi spekulacyjnemu" zgromadził duży majątek posługując się przy tym ojcowskimi stosunkami i uprawiając ojcowskie „rzemiosło". Ricardowi, -podobnie jak i Petty'emu, sprzyjał układ otaczających go stosunków, jeden i drugi żyli bowiem w latach przełomu, gdy ludzie z talentem, a zarazem z pociągiem do bogactwa wybijają się wykorzystując pomyślną koniunkturę. Ale zarówno Petty, jak i Ricardo odczuwał pociąg nie tylko do bogactwa, ale i do nauki. Działalność Ricarda dzieli się wyraźnie na dwa okresy, z których pierwszy spędza: on całkowicie na giełdzie, a drugi całkowicie poświęca nauce.
W pierwszym okresie Ricardo zgromadził ogromny majątek: oceniano go na 30 min franków. W drugim okresie pociągnęła Ricarda nauka. Całą swą energię, wszystkie zdolności mobilizuje teraz, aby zdobyć bogactwo ducha. Rzuca się łapczywie na matematykę, fizykę, chemię, mineralogię, geologię, zaopatruje się we własne laboratorium, by móc robić doświadczenia związane z badaniami nad elektrycznością i światłem. W r. 1807 staje się jednym z założycieli istniejącego zresztą dotychczas Towarzystwa Geologicznego. Zbliża się do najwybitniejszych przedstawicieli nauki, filozofii i świata społeczno-politycznego.
Ricardo nie zajmuje się jeszcze podówczas ekonomią polityczną, która zainteresowała go nieco później. Na razie kształci się „ogólnie", starając się pośpiesznie odrobić to, czego zaniedbał w latach młodzieńczych. Niektórzy badacze przypisują przerzucenie się Ricarda do ekonomii politycznej przypadkowi. Zapoznawszy się z dziełem Adama Smitha o Bogactwie narodów Ricardo miał się nim rzekomo za¬chwycić i odtąd stać się ekonomistą. Bajeczka ta wiąże się ściśle z innym zmyślonym twierdzeniem, według którego Ricardo miał być zupełnym nieukiem, a co za tym idzie, mógł zetknąć się z dziełem Smitha tylko przypadkowo. W istocie rzeczy, w czasie, kiedy Ricardo zaczął zajmować się ekonomią polityczną, nie był bynajmniej nieukiem, ale, wręcz przeciwnie, wszechstronnie wykształconym myślicielem.
W dziedzinie ekonomii politycznej Ricardo zadebiutował jako teoretyk obiegu pieniężnego. Zagadnienie to, jak przekonaliśmy się już zresztą, należało w owych czasach do szczególnie aktualnych. Ricardo znajdował przygotowanie do zajęcia się nim* w swym rozległym doświadczeniu giełdowym, nie występował jednak wcale jako praktyk, ale jako dużej miary teoretyk, który przemyślał głęboko wyniki swego wieloletniego doświadczenia i dał mu postać naukowego uogólnienia.
Pierwszą swą pracę ekonomiczną opublikował 29 sierpnia 1809 r. w formie pamfletu anonimowego pod tytułem Cena złota. W artykule tym kładzie podwaliny ilościowej teorii pieniądza. Publikacja wywołała ostre sprzeciwy, wobec czego Ricardo zmuszony był zareagować listem do redakcji „Morning Chronicie", w którym ukazał się wspomniany artykuł. Ricardo wciągnięty został w ten sposób nie tylko w dyskusję dotyczącą najbardziej aktualnych zagadnień ówczesnych, ale również w wir walki politycznej — po stronie opozycji przeciwko rządowi torysów. Jak już zaznaczyliśmy, przedmiotem walki była sprawa obiegu pieniężnego i emisji.'
Wkrótce Ricardo przerabia swój pierwszy artykuł oraz wiążący się z nim list do redakcji i publikuje pracę pod tytułem Wysoka cena kruszców jako dowód deprecjacji banknotów. Na ten sam temat ukazuje się w r. 1811 jego Odpowiedź na uwagi praktyczne Bosanąueta, a w r. 1816 Projekt taniej i pewnej waluty.
Wszystkie te prace dały Ricardowi sławę świetnego znawcy i teoretyka zagadnień obiegu pieniężnego. Zaczęto uważnie przysłuchiwać się jego głosowi, przyciągać go do współpracy w komisjach powoływanych przez parlament, w szczególności w komisji kruszców, która w rezolucji swej przyjęła zasadnicze tezy sformułowane w pierwszym pamflecle Ricarda. Ricardo poznaje Malthusa, który w owych czasach miał opinię najwybitniejszego ekonomisty i wdaje się z nim w długotrwałą korespondencję oraz polemikę posiadającą wielką wartość dla zrozumienia poglądów ekonomicznych rzeczników różnych klas społecznych.

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/przewrot_przemyslowy

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/rozprzezenie_systemu_pieniezno_kredytowego

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/zasady_ekonomii_politycznej_opodatkowania

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/zaostrzenie_przeciwienstw_miedzy_burzuazja_przemyslowa_landlordami

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/sytuacja_robotnikow

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/atmosfera_ogolnopolityczna

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/spoleczenstwo_system_ricarda

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/zadania_ricardo_ekonomia_polityczna

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/wartosc_wartosc_wymienna

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/wartosc_cena_produkcji

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/teoria_wartosci

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/ogolna_teoria_pieniadza

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/historia_ilosciowej_teorii_pieniadza

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/iliosciowa_teoria_pieniadza_ricardo

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/teoria_banknotow

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/niedocenianie_roli_kredytu

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/teoria_podzialu

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/prawo_placy_roboczej

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/teoria_zysku

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/teoria_renty_gruntowej

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/perspektywy_rozwoju_spolecznego

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/teoria_wedrowek_kruszczow_szlachetnych

http://www.aukcje.cogdziekupic.pl/dakszy_rozwoj_metody_klasycznej_ricarda

zaloguj się albo zarejestruj by pisać komentarze